سلام

 اون روز روباه اصلا حال خوشی نداشت ، دل درد وحشتنکی سراغش اومده بود و صداهایی بلندتر از رعد و برق از درون شکمش شنیده میشد .

طفلکی روباه یک هفته بود که به مرض یبوست دچار بود .

روباه همچنان که به خودش میپیچید از کنار جوی آبی که آبخوری مرکزی جنگل به حساب می اومد عبور میکرد که ناگهان فشاری زیاد رو در وجودش حس کرد ، و هر چقدر تلاش کرد نتونست خودش رو کنترل کنه .

اما اون روزها هنوز توالت عمومی اختراع نشده بود و جناب روباه هیچ جایی واسه تخلیه خودش پیدا نکرد . در نتیجه اجبارا همونجا کنار نهر آب نشست و تا میتونست خودش رو خالی کرد . و صد البته صداهایی که در حین عمل از روباه خارج میشد آنچنان بلند بود که تمام جنگل به لرزه در آورده بود .

ساکنین مجاور محل که از صداها دچار ترس و وحشت شده بودن بلافاصله با شماره 001 تماس گرفتن و مامورین محافظ جنگل که همیشه جان بر کف و آماده به خدمت بودن ، ظرف یه چشم بهم زدن خودشون رو به محل وقوع جرم رسوندن .

نگهبان ها با دیدن روباه و تپه تاپاله ای که کنار جوی آب تشکیل داده بود ، یقه روباه رو گرفتن و رئیس نگهبان ها در حالیکه سعی میکرد نهایت ادب و احترام رو بکار ببره ، با لحنی آرام و برادرانه امر به معروف و نهی از منکرش کرد :

پدر .... مادر .... این چه کاریه که کردی ؟

خواهر .... زن .... مگه توی طویله خودت توالت نداری ؟

چرا این کثافت کاری رو کنار جوی آب انجام دادی ؟

روباه در حالیکه شدیدا ترسیده بود ، گفت :

جناب آقای برادر ، من همین پیش پای شما شاهد معجزه ای باور نکردنی بودم . چند دقیقه قبل توی افکار خودم غرق بودم که سر و صدایی عظیم توجهم رو به این نقطه جلب کرد . از دور دیدم که نوری سرتاسر این مکان رو در بر گرفته .

جلو که اومدم دیدم این تاپاله مقدس نشسته و نور از اون ساطع میشه و حلقه ای از فرشتگان دور این حلقه نورانی چرخ میزنن .

بلافاصله فهمیدم که جناب تاپاله باید متعلق به یکی از اولیا باشه که قرن ها قبل از اینجا عبور میکرده و تاپاله اش رو برای آیندگان در اینجا به امانت گذاشته .

یکی از حیوانات از یه گوشه داد زد : پس چرا اینقدر تازه و گرمه ؟

چرا هنوز بخار ازش بیرون میاد ؟

روباه در حالیکه اشک چهره اش رو پوشانده بودبا صدایی لرزان گفت :

گریه من هم به همین خاطره . نگاه کنین . این تاپاله نورانی ، چه عطر و بوی دلنشینی داره . هنوز مثل روز اولشه ، گرم ، نرم ، عطر آگین و نورانی . همین تازگی دلیل لازم و کافی برای مقدس بودنشه .

بلافاصله حیوانات جنگل در حالیکه اشک مثل رود از چشم هاشون جاری بود ، بطرف تاپاله هجوم آوردن . هر کس تلاش میکرد قطعه ای از اون تاپاله متبرک رو به چشمانش بماله تا صاحب بصیرت شه .

الان مدت ها از اون واقعه میگذره .

جناب روباه با کسب اجازه از مقامات جنگل ، ساختمان باشکوهی برای تاپاله مقدس ساخته و خودش هم تولیت این مکان رو در اختیار گرفته . و هر روز که میگذره ، کرامات و معجزات بیشتری از اون تاپاله مقدس دیده میشه .

حیوانات جنگل هم برای هر کار و گرفتاری که براشون پیش میاد ، کلی پول نذر این آستان مبارک میکنن .

به برکت آستان مطهر تاپاله ، تمام کورهای جنگل ما ، چشم باز کردند .

تمام حیوانات لنگ جنگل ، دونده ماراتون شدند و کلی مدال جهانی و المپیکی کسب کردند .

و تمام حیوانات مونث نازایی که در آستان مبارک تاپاله شب رو به صبح رسوندن ، بطرز معجزه آسایی باردار شدند و همه شون صاحب بچه هایی خوشگل و ناز شدند که شباهت زیادی به روباه داشتند .

نوشته شده توسط زگیل خان در چهارشنبه سی ام مرداد 1387 | موضوع: قصه های جنگل ما